\u0130nsan zihni, tuhaf ama \u00e7ok tan\u0131d\u0131k bir e\u011filimle \u00e7al\u0131\u015f\u0131r: Olumsuz olan\u0131 daha h\u0131zl\u0131 fark eder, daha uzun s\u00fcre tutar ve daha derin hisseder. G\u00fcn i\u00e7inde ya\u015fanan on g\u00fczel \u015feyin yan\u0131nda tek bir aksilik oldu\u011funda, ak\u015fam yata\u011fa yatt\u0131\u011f\u0131m\u0131zda zihnimizde d\u00f6nen \u015fey genellikle o aksiliktir. Bunun sebebi zay\u0131f olmak ya da \u201cnegatif d\u00fc\u015f\u00fcnmeye meyilli\u201d bir karakter de\u011fil; aksine, hayatta kalmak \u00fczere programlanm\u0131\u015f olmam\u0131zd\u0131r. Bu e\u011filim, modern hayat\u0131n getirdi\u011fi bir sorun de\u011fil, binlerce y\u0131l \u00f6ncesinden ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir mirast\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
\u0130lkel beynimiz, yani hayatta kalmaya odakl\u0131 olan k\u0131sm\u0131m\u0131z, d\u00fcnyay\u0131 s\u00fcrekli bir risk haritas\u0131 gibi tarar. Atalar\u0131m\u0131z i\u00e7in bu bir tercih de\u011fil zorunluluktu. Ormanda y\u00fcr\u00fcrken duyulan bir sesin tehlike olma ihtimali, onu g\u00f6rmezden gelmekten \u00e7ok daha \u00f6nemliydi. \u00c7\u00fcnk\u00fc bir hatan\u0131n bedeli hayatt\u0131. Bu y\u00fczden beyin, olas\u0131 tehditleri abartacak \u015fekilde evrimle\u015fti. Yanl\u0131\u015f bir alarm vermek, ger\u00e7ek bir tehlikeyi ka\u00e7\u0131rmaktan her zaman daha g\u00fcvenliydi. \u0130\u015fte bug\u00fcn h\u00e2l\u00e2 k\u00fc\u00e7\u00fck bir olumsuzlu\u011fu b\u00fcy\u00fctmemizin, ele\u015ftiriyi \u00f6vg\u00fcden daha fazla hat\u0131rlamam\u0131z\u0131n k\u00f6keni tam olarak burada yat\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n
Ancak sorun \u015fu ki, art\u0131k bir ormanda ya\u015fam\u0131yoruz. G\u00fcnl\u00fck hayat\u0131m\u0131zdaki \u201ctehditler\u201d \u00e7o\u011fu zaman fiziksel de\u011fil; bir mesaj\u0131n ge\u00e7 gelmesi, birinin y\u00fcz ifadesi, i\u015fte ya\u015fanan k\u00fc\u00e7\u00fck bir aksilik gibi \u015feyler. Yani beynimiz h\u00e2l\u00e2 alarm vermeye haz\u0131r, ama ortada ger\u00e7ekten hayati bir tehlike yok. Bu da zihnin s\u00fcrekli tetikte olmas\u0131na, yorulmas\u0131na ve \u00e7o\u011fu zaman gereksiz yere olumsuza odaklanmas\u0131na neden oluyor. Asl\u0131nda zihnimiz bizi korumaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor, ama bunu eski bir yaz\u0131l\u0131mla yap\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n
Bunu fark etmek \u00f6nemli bir d\u00f6n\u00fcm noktas\u0131d\u0131r. \u00c7\u00fcnk\u00fc o noktada, zihnimizin s\u00f6yledi\u011fi her \u015feye inanmak zorunda olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 anlar\u0131z. Olumsuz d\u00fc\u015f\u00fcnceler geldi\u011finde, onlar\u0131n \u201cger\u00e7ek\u201d de\u011fil, sadece \u201cal\u0131\u015fkanl\u0131k\u201d olabilece\u011fini g\u00f6rebiliriz. Bu fark\u0131ndal\u0131k, d\u00fc\u015f\u00fcnceleri bast\u0131rmak de\u011fil, onlar\u0131 tan\u0131mak ve y\u00f6n\u00fcn\u00fc yava\u015f\u00e7a de\u011fi\u015ftirmek demektir. Belki de mesele, olumsuzu tamamen yok etmek de\u011fil; olumluya da en az onun kadar yer a\u00e7may\u0131 \u00f6\u011frenmektir. \u00c7\u00fcnk\u00fc zihnimiz bizi korumak i\u00e7in evrimle\u015fti, ama iyi hissetmeyi \u00f6\u011frenmek bizim sorumlulu\u011fumuzdur.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u0130nsan zihni, tuhaf ama \u00e7ok tan\u0131d\u0131k bir e\u011filimle \u00e7al\u0131\u015f\u0131r: Olumsuz olan\u0131 daha h\u0131zl\u0131 fark eder, daha uzun s\u00fcre tutar ve daha derin hisseder. G\u00fcn i\u00e7inde ya\u015fanan on g\u00fczel \u015feyin yan\u0131nda tek bir aksilik oldu\u011funda, ak\u015fam yata\u011fa yatt\u0131\u011f\u0131m\u0131zda zihnimizde d\u00f6nen \u015fey genellikle o aksiliktir. Bunun sebebi…<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":12496,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-12495","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-semboller"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lofuta.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12495","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/lofuta.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lofuta.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lofuta.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lofuta.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12495"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/lofuta.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12495\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12497,"href":"https:\/\/lofuta.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12495\/revisions\/12497"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lofuta.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12496"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lofuta.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12495"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lofuta.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12495"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lofuta.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12495"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}